اشتباهاتی که اوایل تحلیل بارها مرتکب شدم

اگر امروز به عقب نگاه کنم، می‌بینم بیشتر ضررها تقصیر بازار نبود.
تقصیر تصمیم‌هایی بود که از روی عجله، هیجان یا تصور غلط از تحلیل می‌گرفتم.

راستش را بخواهید، اوایل مسیر تحلیل فکر می‌کردم هرچه بیشتر نمودار ببینم، نتیجه بهتری می‌گیرم.
ساعت‌ها پشت چارت می‌نشستم، از این تایم‌فریم به آن تایم‌فریم می‌پریدم و آخرش هم اغلب به یک تصمیم شلوغ و بی‌کیفیت می‌رسیدم.

بعد از مدتی فهمیدم مشکل من «کم‌دانشی» نبود؛
مشکل، برداشت اشتباه از خودِ تحلیل بود.

در ادامه، چند اشتباه رایج را می‌گویم که خودم بارها مرتکب شدم و هزینه‌اش را هم پرداختم.

 ۱. فکر می‌کردم همیشه باید در بازار فعال باشم

اوایل اگر چند ساعت تحلیلی انجام نمی‌دادم، احساس عقب‌ماندن داشتم.
انگار بازار بدون من قرار بود تمام شود.

بعدها فهمیدم تحلیل خوب، الزاماً تحلیل زیاد نیست.
بعضی وقت‌ها بهترین تصمیم، فقط نگاه‌کردن و کاری نکردن است.

۲. هر ابزار جدیدی را سریع وارد تحلیل می‌کردم

هر اندیکاتور یا روش تازه‌ای که می‌دیدم، وسوسه می‌شدم اضافه‌اش کنم.
نتیجه؟
چارت شلوغ، تصمیم سخت، اعتمادبه‌نفس پایین.

امروز می‌دانم ابزار زیاد، الزاماً تحلیل بهتر نمی‌سازد.
ابزار باید در خدمت تحلیل باشد، نه جایگزین فکر تحلیل‌گر.

۳. دنبال قطعیت بودم، نه احتمال

یکی از بزرگ‌ترین اشتباه‌هایم این بود که دنبال تحلیل «صددرصدی» می‌گشتم.
تحلیلی که حتماً درست از آب دربیاید.

بازار اما با احتمال کار می‌کند، نه قطعیت.
وقتی این را پذیرفتم، هم فشار ذهنی‌ام کمتر شد، هم تصمیم‌ها منطقی‌تر شدند.

 ۴. احساساتم را دست‌کم می‌گرفتم

خیلی وقت‌ها فکر می‌کردم چون تحلیل بلدم، احساسات روی من اثر ندارد.
اشتباه محض.

ترس، طمع، عجله و حتی خستگی، مستقیم روی کیفیت تحلیل اثر می‌گذارند.
شناخت خودت، به اندازه شناخت بازار مهم است.

 ۵. فکر می‌کردم مشکل همیشه از بیرون است

وقتی تحلیل جواب نمی‌داد، دنبال دلیل بیرونی می‌گشتم؛
خبر، دستکاری، بازی بازیگرها، هر چیزی جز خودم.

تا زمانی که نپذیرفتم بخشی از مسیر، بازنگری در تصمیم‌های خودم است، رشد واقعی اتفاق نیفتاد.

 جمع‌بندی

اگر تازه وارد مسیر تحلیل شده‌اید، بدانید اشتباه‌کردن طبیعی است.
اما تکرار اشتباه، انتخاب است.

تحلیل حرفه‌ای بیشتر از اینکه به ابزار وابسته باشد،
به تفکر، صبر و شناخت خود تحلیل‌گر وابسته است.